Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

O "Μetrosexual"

Με τον Μ. γνωριστήκαμε σε ένα club της παραλιακής. Εγώ μια απλή θαμώνας, αυτός υποδοχή του μαγαζιού. Οφείλω να ομολογήσω πως μόνο απαρατήρητος δεν περνούσε.. Καστανός, με μελοπράσινα μάτια, καλοσχηματισμένα χείλη και κορμί που κόλαζε ακόμα και αγία.. Με το που έφτασα μπροστά του, το βλέμμα του άρχισε να εξερευνεί όλο μου το σώμα σαν να προσπαθούσε να φανταστεί τι υπήρχε κάτω από τα ρούχα (όχι ότι και το ντύσιμο μου εκείνο το βράδυ άφηνε πολλά στην φαντασία)... Με ένα χαμόγελο όλο νόημα μου άνοιξε την πόρτα να περάσω. Του χαμογέλασα προκλητικά και μπήκα μέσα.

Όση ώρα  διασκέδαζα με τις φίλες μου, τα κερασμένα ποτά και σφηνάκια ερχόντουσαν στο τραπέζι μας συνέχεια. Ρωτήσαμε να μάθουμε από ποιον ήταν  και μας είπαν από το παιδί στην είσοδο. Οι φίλες μου με κοίταξαν πονηρά. Στο τέλος της βραδιάς ένα χαρτί με το τηλέφωνο μου είχε φτάσει στα χέρια του. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το χρησιμοποίησε. Ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε για καφέ, βόλτες, σινεμά. Ήταν υπέροχος και μου φερόταν εξαίσια. Με την πρώτη ματιά ο τέλειος άντρας! Πανέμορφος, έξυπνος (ή έτσι έδειχνε), με χιούμορ και χρήματα. Με τη δεύτερη ματιά όμως....

Σιγά σιγά άρχισα να προσέχω ότι καθυστερούσε συνεχώς στα ραντεβού μας χωρίς λόγο. Μόλις περνούσαμε μπροστά από μια γυαλιστερή επιφάνεια γύριζε και κοίταζε τον εαυτό του. Έκλεινε κάθε τόσο ραντεβού σε κομμωτήρια και μανικιουρίστριες. "Έλα παναγιά μου", σκεφτόμουν. "Δεν μπορεί να είναι gay, δεν γίνεται γιατί κάθε φορά που με φιλάει έχει τόσο πάθος και όποτε με αγγίζει με τολμηρό τρόπο νιώθω το μόριο του να γίνεται σκληρό". Περίμενα πως και πως την πρώτη φορά που θα πέφταμε στο κρεβάτι για να διαπιστώσω αν όντως είναι "αδελφή νοσοκόμα". Αν ήταν, το σεξ δεν θα μπορούσε απλά να υπάρξει ποτέ..

Η στιγμή του σεξ ήρθε.. Και εγώ έπαθα το πρώτο σοκ πριν καν βγάλει το εσώρουχό του. Βρισκόμουν μπροστά στο πιο τέλεια αποτριχωμένο σώμα που είχα δει ποτέ. Δεν υπήρχε ούτε μία τρίχα! Η αλήθεια ήταν ότι ξενέρωσα λίγο. Αν ο άντρας έχει τη γάμπα του καλύτερα αποτριχωμένη από τη δική σου, άστα να πάνε!!! Παρόλα αυτά το εσωτερικό του εσώρουχου, όπως και το σεξ αργότερα με αποζημείωσαν και με το παραπάνω για το σοκ. Ο Μ. απέδειξε πως όχι μόνο δεν ήταν αδερφή νοσοκόμα, αλλά ένας παθιασμένος εμπρηστής, που σαν καλό παιδί φρόντιζε να σβήνει ο ίδιος τις φωτιές που άναβε..

Όσο καλό όμως και αν ήταν το σεξ, δύσκολα μπορούσα να παραβλέψω τον ναρκισσισμό και τον εγωκεντρισμό του. Είπαμε ωραίος, αλλά ενδιαφέρσου και λίγο και για μένα, όχι μόνο για τον εαυτό σου!!! Και ο Μ. πάλευε μάταια να στριμώξει και εμένα στο βαρυφορτομένο πρόγραμμά του με δουλειά, κομμωτήρια, γυμναστήρια, αποτριχώσεις, μανικιούρ και πεντικιούρ. Είχαμε καταντήσει να έχει περισσότερες κρέμες προσώπου και από εμένα. Απλά Ε Λ Ε Ο Σ ! ! !

Δεν είχε χρόνο για μένα. Και το έβλεπα. Ξέρετε πόσο γυμναστική θέλει για να διατηρηθούν οι καλογραμμωμένοι κοιλιακοί??? Αν δεν σπαταλούσε ένα 3ωρο στον καθρέφτη δεν έβγαινε από το σπίτι. Πόσες φορές με είχε στήσει γιατί δεν έβρισκε τι να φορέσει... Όπως καταλαβαίνετε, είχα αρχίσει να τα παίρνω άσχημα.....

Τη χαριστική βολή μου την έδωσε στα γενέθλια μου. Τα έχασε γιατί αποφάσισε τελευταία στιγμή να πάει για σκι στη Βουλγαρία. Τα νεύρα μου εκείνο το βράδυ απλά δεν υπήρχαν. Δεν θα επέτρεπα σε κανέναν να μου δείχνει τόοοοοοοση πολύ αδιαφορία.. Σκι αυτός, ξεΣκι εγώ!!!!!!!! Έκλεισα το κινητό μου και εξαφανίστηκα μια και καλή. Μπορεί να με έψαξε.. Μπορεί και όχι..... Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα το μάθω ποτέ. Γνώρισα κάποιον άλλον και επιτέλους απόλαυσα την προσοχή που άξιζε.

Δεν λέω, οι πανέμορφοι άντρες τραβούσαν, τραβούν και θα τραβάνε μια ζωή τις γυναίκες. Τους θαυμάζουμε και τους καμαρώνουμε. Αλλά ως εκεί. Γιατί εμείς μπορεί να τύχει να τους αγαπήσουμε, αλλά αυτοί θα αγαπούν πάντα τον εαυτό τους. Και την κρέμα ημέρας τους. Και το κερί της αποτρίχωσης. Και το σίδερο των μαλλιών τους. Πάντως όχι εμάς.......

V.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου